فرازی از داستانِ پوران خیکی و آرزوهای بزرگش: من و پوران خیکی هم مدرسه بودیم و توی کلاس کنارهم می نشستیم. پوران خیکی تنبل ترین شاگرد مدرسه بود. حوصلۀ درس و مشق نداشت. سر کلاس خوابش می برد. سرش را می گذاشت روی میز و، مثل بچه گربه ای خوشبخت، خُرخُر می کرد. شاگردها می خندیدند و معلم ها از پدرش، که بازر
48:59
60:53
53:33
89:25
28:06
82:13
87:51
44:14
47:15
232:39
62:32
65:47
28:55
202:27
43:31
112:20
55:05
75:01
104:01
101:37